Britse Lagerhuisverkiezingen 2015

Sinds ik in Engeland woon heb ik de politiek matig gevolgd. Zowel de politiek in Nederland als die in het Verenigd Koninkrijk. Aangezien ik van de Nederlandse politiek weinig mee krijg en het stemmen vanuit het buitenland nogal een gedoe is, heb ik stemmen met de Tweede Kamerverkiezingen sinds de laatste keer opgegeven. Hier in het Verenigd Koninkrijk mag ik niet stemmen in het equivalent, de verkiezingen voor het Lagerhuis, omdat ik niet Brits ben.

Om hier te mogen stemmen zou ik me tot Brit moeten laten naturaliseren, met de kans dat ik dan mijn Nederlandse paspoort kwijt raak, en met op dit moment als enige voordeel dat ik mijn stem mag uitbrengen in deze verkiezing.

Dit zou me meer dan £1000 kosten en dat is het dankzij het gebruikte kiesstelsel niet waard. Stemmen is belangrijk en ik ben altijd van mening geweest dat als je niet stemt, dat je dan niet mag klagen. En stemmen vind ik nog steeds belangrijk, maar het blijkt in het Verenigd Koninkrijk niet altijd veel uit te maken. Het kiessysteem werkt hier heel anders dan in Nederland en er valt veel over te klagen.

Gedurende de jaren dat ik het kiesstelsel hier in actie heb gezien heb ik het altijd al vreemd gevonden, maar het is pas tijdens de verkiezingen van mei 2015 dat ik echt opgelet heb en zie dat het systeem knotsgek is.

Hoe het werkt

De verkiezingen voor het Lagerhuis in het Verenigd Koninkrijk worden gevoerd middels een districtenstelsel in combinatie met een meerderheidsstelsel. Er zijn 650 zetels in het Lagerhuis en het land is opgedeeld in 650 kiesdistricten. Een zetel hoort bij een kiesdistrict. Stemmers die in een kiesdistrict geregistreerd zijn kunnen alleen stemmen op kandidaten voor dat kiesdistrict. In ieder kiesdistrict is maximaal 1 kandidaat per partij, maar lang niet alle partijen hebben kandidaten in alle kiesdistricten.

Voor de verkiezingen van mei 2015 waren er meer dan 60 partijen, maar in het kiesdistrict waar ik woon waren er maar kandidaten van 6 van die partijen.

Veel districten worden gezien als "safe seats" wat betekent dat het onwaarschijnlijk is dat de zetel naar een andere partij gaat. Dit komt er op neer dat als je in zo'n district stemt, dat je stem eigenlijk nutteloos is. De winnaar van die zetel had ook gewonnen als je niet op hem/haar had gestemd, en de verliezer had ook verloren als je wel op hem/haar had gestemd (aannemende dat genoeg andere mensen nog wel stemmen).

Ik heb schattingen gezien dat van de 46 miljoen kiezers, de stemmen van slechts 100 duizend kiezers er toe doen.

Om een zetel te winnen hoef je alleen meer stemmen te krijgen dan de andere kandidaten. Als er bijvoorbeeld 1000 kiezers zijn en 5 kandidaten en 4 van die kandidaten krijgen 199 stemmen en 1 krijgt er 204 dan wint die laatste de zetel.

Op deze manier is het mogelijk om een meerderheid van de zetels in handen te krijgen met ruim minder dan de meerderheid van alle stemmen.

En dat is precies wat er nu is gebeurd. De Conservatives (Tories) hebben een "overgrote meerderheid" van 331 van de 650 zetels gewonnen met minder dan 37% van de stemmen. Dit verdient het om het nog een keer anders te zeggen: ze hebben 51% van de zetels gekregen voor 37% van de stemmen.

De resultaten

De resultaten van de verkiezingen zijn met veel detail beschikbaar, maar ik wil er een paar uitlichten om mijn punt duidelijker te maken.

	Zetels 2015	Verschil met 2010	Aantal stemmen	Stemmen percentage	Verschil met 2010
Conservative	331	+24	11.334.520	36,9%	+0,8
Labour	232	-26	9.347.326	30,4%	+1,5
SNP	56	+50	1.454.436	4,7%	+3,1
LibDem	8	-49	2.415.888	7,9%	-15,2
DUP	8	0	184.260	0,6%	0
UKIP	1	+1	3.881.129	12,6%	+9,5
Green Party	1	0	1.157.613	3,8%	+2,8

Om een overgrote meerderheid te behalen zijn minstens 326 zetels nodig. Dat is meer dan de helft van het Lagerhuis. De Conservatives hebben dat bereikt met slechts 36.9% van de stemmen.

Verder zijn er nog meer zetelverdelingen die duidelijk niet alleen op het aantal stemmen gebaseerd zijn:

• SNP heeft minder stemmen dan de Liberal Democrats, maar 7 keer zoveel zetels;
• Het verschil in aantal stemmen voor de SNP en de Green Party is niet erg groot, maar het verschil in de zetels wel - SNP heeft er 56 keer meer;
• SNP en Liberal Democrats hebben samen minder stemmen dan UKIP, maar veel meer zetels;
• UKIP en Green Party hebben evenveel zetels, maar UKIP kreeg ruim drie keer zoveel stemmen;
• En nog duidelijker: Liberal Democrats en DUP hebben ook evenveel zetels, maar de Liberal Democrats hebben ruim 13 keer zoveel stemmen gekregen;
• Tevens heeft Labour deze keer een groter percentage van de stemmen gekregen, maar minder zetels!

De stemmen voor de Green Party, UKIP en de Liberal Democrats zijn verspreid over het hele land, terwijl de stemmen voor de SNP en DUP in een beperkt geografisch gebied plaats vinden. Een partij heeft meer kans op een zetel als de stemmen geografisch dicht bij elkaar zijn.

Er gaan geruchten dat de Conservatives waarschijnlijk het aantal zetels naar beneden willen bijstellen door zetels van andere partijen samen te voegen, zodat ze er voor de volgende verkiezingen beter voor staan. Dit klinkt als een valse methode om aan de macht te blijven, en dat het een probleem met dit kiesstelsel is, blijkt wel uit het feit dat er een woord voor bestaat: gerrymandering.

Evenredige vertegenwoordiging

Er is weinig kans dat dit systeem zal veranderen, aangezien de grootste partijen geen belang bij verandering hebben - hun aandeel in het Lagerhuis zou waarschijnlijk omlaag gaan.

Lang niet iedereen is blij met het huidige systeem en er wordt uitgebreid geroepen dat het systeem moet veranderen. Het systeem is verouderd en werkt niet meer.

4 jaar geleden was er een referendum over Alternative Vote, een systeem dat voorgesteld werd omdat het niet een erg grote verandering zou zijn - en er vermoed werd dat echte evenredige vertegenwoordiging door het electoraat afgewezen zou worden omdat het te anders was.

Evenredige vertegenwoordiging wordt voor sommige verkiezingen wel gebruikt in het Verenigd Koninkrijk, maar niet voor die van het Lagerhuis - want dat zou de grote partijen geen goed doen.

	Zetels 2015	Zetels gebaseerd op stemmen percentage
Conservative	331	240
Labour	232	198
SNP	56	31
LibDem	8	51
DUP	8	4
UKIP	1	82
Green Party	1	25

Ik heb hier de simpele methode gebruikt om de stemmenpercentages te gebruiken, in werkelijkheid zou er waarschijnlijk een ingewikkeldere methode gebruikt worden die ongeveer op hetzelfde neer komt.

Aangezien veel mensen nu taktisch stemmen om te zorgen dat de partij die ze zeker niet in de regering wil ook werkelijk niet in de regering komt, is het waarschijnlijk dat minder mensen voor de twee grote partijen zouden stemmen. Ook is het waarschijnlijk dat meer mensen die nu niet stemmen, omdat hun stem er niet toe doet, alsnog zouden gaan stemmen wat de resultaten ook weer zou veranderen.

Een fijne dag zonder nederlandse collega's!

Een van de vreemde ervaringen van het wonen in het buitenland is dat de dagen die je in je oude land als nationale feestdagen had in je nieuwe land niet altijd feestdagen zijn.

Kerst en nieuwjaar is vrij universeel in het westen - al is tweede kerstdag bijvoorbeeld een werkdag in de VS - maar hier in Engeland is tweede pinksterdag bijvoorbeeld geen vrije dag.

Mijn "probleemdag" is voornamelijk koninginnedag. Hemelsvaartsdag en tweede pinksterdag zijn ook geen vrije dagen, maar die vallen nog wel eens in de buurt van de twee vrije dagen die ze hier in mei hebben en omdat ze ieder jaar op een andere datum vallen weet ik nooit wanneer ze werkelijk zijn, dus merk ik ze niet echt meer op. De twee bank holidays in mei vervangen deze twee dagen met veel plezier.

Koninginnedag daarentegen valt altijd op 30 april en dat zie ik dan ook de hele maand april al aankomen. In Nederland vierde ik koninginnedag meestal niet meer dan "hoera vrije dag" dus nu ik hier in Engeland zit voel ik dan ook niet echt dat ik de festiviteiten mis, maar die vrije dag was best leuk geweest.

Ik mis koninginnedag duidelijk genoeg om er een blogpost over te schrijven, maar na een paar jaar is de pijn toch wel een stuk minder. Wellicht helpt het dat ik geen nederlandse collega's meer heb, die me aan hun vrije dagen helpen herinneren!

Fokke en Sukke filteren het nieuws

Mijn kijk op Nederlands nieuws is, sinds ik in Engeland woon, voornamelijk beperkt tot de cartoons van Fokke en Sukke. Er zijn genoeg andere sites via welke ik ook nieuws ontvang en ik zou makkelijk verder onderzoek kunnen doen, maar de cartoons fungeren als een prettig filter.

Soms heb ik geen enkel idee waar het over gaat, zoals in "Fokke en Sukke hebben niet ondertekend" en "Fokke en Sukke rehabiliteren Marinus van der Lubbe."

En soms herken ik dan wel de namen van de gedupeerden, zoals in "Fokke en Sukke zijn nog niet gevraagd," maar dan heb ik nog steeds geen idee waar het over gaat.

En wat belangrijker voor me is: ik heb ook niet altijd de behoefte om te weten welk nieuws er achter de cartoon schuil gaat. Ik vraag me af of Fokke en Sukke geschreven wordt in de hoop dat de grappen ook buiten de context werken. Het zou de verkoop van hun jaaroverzichten waarschijnlijk ten goede komen.

Denktaal

Sinds een jaar of zes werk ik nu met Engelsen. Vanaf het moment dat de werkrelatie persoonlijk genoeg werd om dit soort dingen te vragen, vroegen ze mij in welke taal ik dacht. Uiteraard was dit altijd Nederlands, maar recentelijk zijn er dingen waardoor ik merk dat dit na twee jaar in Engeland zijn veranderd is in Engels.

Het eerste besef kwam toen een Amerikaanse vriendin aan een Duitse vriendin vroeg in welke taal zij haar dagboek bij hield. Op dat moment realizeerde ik mij dat ik al sinds een tijdje berichten en notities voor mijzelf in het Engels schrijf (herinneringen om iets te doen, boodschappenlijstjes, dat soort dingen).

Toen ik vandaag bij de kapper in de stoel zat, en ik me een gesprek herinnerde dat ik destijds met mijn Nederlandse kapper had, merkte ik dat het gesprek zich in mijn hoofd zich in het Engels afspeelde. Een gesprek dat ik destijds in het Nederlands voerde, draaide zich in mijn hoofd af in het Engels. Een automatische vertaling waar ik me pas tegen het eind van het gesprek bewust van werd.

Ik denk niet altijd in het Engels. Nu ik dit in het Nederlands typ denk ik op eens weer in het Nederlands, maar enkele zinnen kwamen er toch met een verengelste grammatica uit.

Wat gebeurt ons nou?

Lange dag... Zaterdag was een lange dag...

We stonden naast het bed om 4:20 in de ochtend..
Na een uur lange vlucht (en alle bijkomstigheden) waren we om een uur of 9 in London om ons in te checken voor onze trip naar Salt Lake City. En daar begint het verhaal, met de security mensen die wat vreemd opkeken van mijn Nederlands paspoort. Op zich viel het mee, al vroegen ze mij meer vragen dan de gemiddelde engelsman in de rij..

Goed, allemaal niets aan de hand, en na niet eens zo heel erg lang vertrokken we dan... 10 uur voor we in Houston zouden aankomen... Twee films, twee afleveringen van comedyseries, drie computerspelletjes, een potje scrabble en 16 pagina's uit mijn boek verder landden we.

Er werd ons verteld dat er direct buiten het vliegtuig paspoorten gecontroleerd zouden worden (wat klaarblijkelijk niet geheel ongebruikelijk, maar ook niet helemaal normaal was)... En wat blijkt: ze hielden op met paspoorten controleren toen ze mij gevonden hadden! Ze waren op zoek naar mij! De twee douanebeambten vroegen me met ze mee te gaan. Fiona vroeg "Mag ik ook mee, hij hoort bij mij?" Een resoluut "Nee" was het antwoord.

En weg waren ze, met mij...

Haar kant van het verhaal

Fiona zag mij langs de lange rij voor de douane gemarcheerd worden, en door een deur worden geleid, waar verder alleen maar douanebeambten door gingen. Daarna niets. Niemand vertelde haar iets. Zelf sloot ze achter de lange rij aan.

Naast de rij stond een man wiens beroep het was om vragen van twijfelachtige touristen te beantwoorden. Hij vertelde Fiona dat hij niet wist wat er met mij ging gebeuren, en dat zij in ieder geval de aansluitende vlucht niet zou missen. Maar over mij kon hij niets zeggen, het kon 5 minuten duren, en het kon uren duren...

Eminem?

Terwijl de douanebeambten me langs de rij wachtenden leidden, keek een van de twee eens goed naar mijn paspoort en vroeg me verbaasd waar ik geboren was.. Nederland leek niet het antwoord te zijn dat hij verwachtte, al kwam het wel overeen met mijn paspoort. Dit maakte me duidelijk dat ze waarschijnlijk iemand anders zochten, maar toch gingen er allerlei gedachten door mijn hoofd... "Hebben ze drugs gevonden in onze koffers?", "Heb ik 10 jaar geleden bij het verlaten van de VS iets vergeten?", "Had ik mijn social security kaart toen in moeten leveren?", "Openstaande boetes waar ik niets van weet?"..

Mijn paspoort werd gecontroleerd, en enkele douanebeambten bespraken mij, waar ik bij stond, en waren enigszins verbaasd.. "Hij stond aangemerkt als een m en m," (m en m? eminem? geen idee, wat dat betekent, maar dat het niet iets goeds is was me duidelijk) "hij lijkt niet op een m en m."

Ze plaatsten me op een stoel in een wachtruimte waar meer mensen zaten te wachten en zeiden dat ze zouden proberen me daar zo snel mogelijk weg te krijgen. En jawel, nog geen twee minuten later plaatsten ze me in een kleinere ruimte, waar niet veel meer dan een stoel en een computer in stonden... De ruimte had ongeveer het formaat van mijn eigen kantoor, dus ik voelde me bijna thuis. Als het ware.

Een van de beambten ging achter de pc zitten en stelde me enkele vragen als "waar ga je heen?", "wat ga je daar doen?", "wie ga je bezoeken?".. en vertrok daarna met mijn paspoort en een aantal formulieren die ik in het vliegtuig had ingevuld.. Na een minuut of 10 kwam hij weer terug en zei "het is niets dat je gedaan hebt, er is een fout gemaakt." Hij verontschuldige zich en bedankte mij voor mijn geduld.

En ja, dat is een beetje een anti-climax aan dit verhaal.. De andere douanebeambte ging daarna met me mee om te zorgen dat ik Fiona weer vond en legde haar uit dat alles in orde was..

Mij vertelde hij dat ik in ieder geval de lange rij voor de douane had overgeslagen..

Junk

Zeven maanden.. Ruim zeven maanden woon ik nu in Newcastle. En vandaag viel het eerste aan mij geadresseerde stuk junkmail door de brievenbus... Hoera......

In de supermarkt?!

Hier in Engeland hebben ze in de supermarkt boven de gangen borden hangen waar op staat wat je in die gang kunt vinden. Best handig..

Eerder vanavond liep ik door de supermarktafdeling van Marks & Spencer (een groot warenhuis) en zag op een van die borden met grote letters staan:

PREPARED JOINTS

... bleek om vlees te gaan.

Don't bin it, box it

Voor het recyclen van glas, blik, papier en dergelijke hebben ze hier een interessante methode. Een paar maanden geleden kregen we een grote plastic bak (ongeveer hetzelfde formaat als die blauwe plastic bak voor chemisch afval, zoals die in ieder geval in Borculo werd uitgedeeld). Wij leggen er ons oud glas, oud blik en oud papier in (de bak staat dan ook handig vlak bij de brievenbus), en de bak wordt een keer per twee weken geleegd. En daar komt dan het interessante punt, de recycle-vrachtwagen:
[image to be re-uploaded]
In de vrachtwagen staat een persoon die ter plekke de inhoud van de plastic bak verdeeld over verschillende grote bakken in de vrachtwagen (naar ik aanneem, 1 voor wit glas, 1 voor gekleurd glas, 1 voor papier, 1 voor blik, 1 voor etc... en dan hebben we nog een bak over..)

Geordies

Ik dacht dat ik de meeste engelsen wel kon verstaan. En dat kan ik ook wel, alleen blijk ik midden in een grote groep onverstaanbaren te zijn gaan wonen.

De originele inwoners van Newcastle worden Geordies genoemd, en spreken met een tongval die niet te ontwarren is. Ik voel me net alsof ik op vakantie ben in een vreemd land: altijd blij dat er een display bij de kassa staat zodat ik weet hoeveel ik moet betalen....

Het voelt alsof ik naar het Den Haag van Engeland ben verhuisd.